Dat heb ik weer
In mijn laatste columns heeft u kunnen lezen, dat ik zeer tevreden was over mijn 8.10 distributie van Ubuntu. Daar is inmiddels op bijna onverklaarbare manier een einde aan gekomen.
Tijdens een sessie, of beter gezegd direct na het opstarten kreeg ik in het venster van de updatemanager een aantal malen het verzoek of ik wilde upgraden naar de 9.10 distro. Omdat niet direct als een stijfkop bekend te staan, heb ik dat ingewilligd en na een uurtje kon ik de machine weer opstarten. Tot mijn grote schrik werd ik al snel gewaar, dat mijn zelfgemaakte documenten en instellingen, w.o. emailaccounts en favorieten in FireFox spoorloos verdwenen waren. Een beetje tegenslag dus en naar mijn gevoel onverwacht en volslagen onnodig.
Maar de Wet van Murphy slaat ook gewoon toe bij Linux heb ik gemerkt. De geinstalleerde Open Office suite 4.2, werkte voor wat betreft de door mij in 8.10 geteste onderdelen (Tekstverwerker, Spreadsheet en Presentatie) onder geen voorwaarde meer. De vensters werden wel geopend, maar geen enkele menu werd goed zichtbaar en wilde ook nergens meer op reageren.
Ik zag op de plaats waar ze zich moesten bevinden slechts horizontale streepjes. Ik heb tot 4 maal geprobeerd de suite na volledige verwijdering opnieuw te installeren maar het probleem bleef aanwezig. In armoede heb ik opnieuw 8.10 geinstalleerd. Dit verliep naar mijn gevoel goed, ik kon Open Office inderdaad weer normaal gebruiken, ware het niet dat ik bij het opstarten en afsluiten een melding op het scherm kreeg dat de video-modus niet werd ondersteund “Video mode not supported”. Dit heb ik nooit gezien toen ik voor de eerste maal 8.10 installeerde.
Ik ben echter nog niet uitgetypt met deze ellende, want ik kan nu niet meer updaten naar 9.10. Het verzoek blijft weg en ik krijg bovendien een melding dat mijn nVidia driver niet geinstalleerd is. Het systeem weigert verder op alle fronten de goede gedownloade driver te installeren. Zo bont heeft Windows het nog nooit gemaakt en geloof me, ik ben al vele malen door desastreuze rampen getroffen.
Zodra mijn grootverpakking valium op is, hoop ik u verder te informeren over mijn strijd met Ubuntu. Tot dan, JD.